Wednesday, September 21, 2011

နတၳိႏိုင္ငံေတာ္သို႔ ေျခလွမ္းစတင္ျခင္း



(၁)

ပြဲေတာ္ည……။

ဂီတေဖ်ာ္ေျဖပြဲည…..။

ဒီပြဲမွာ ႏိုင္ကိုႏိုင္ရမည္။ သူမသာလွ်င္ ပြဲေတာ္ည၏ မီးရွဴးတန္ေဆာင္။ သူမသာလွ်င္ ဂီတတို႔၏ နတ္ဖုရား။ သူမ၏ အႏုပညာေမွာ္ျဖင့္ ပြဲေတာ္ညကိုသိမ္းပိုက္မည္။ သူမဘ၀မွာ အရႈံးဆိုသည့္ စကားလံုး မရွိေစရ။ ပြဲေတာ္ည၏ မီးရွဴးတိုင္သည္ သူမ၏အႏုပညာျဖင့္ ညီးညီးလင္းပသြားေစရမည္။ သူမ…အက္ဖရိုဒိုက္တီ၏ည….။ အထူးခြ်န္ဆံုးဂီတပညာရွင္သာ ထြန္းညွိခြင့္ရမည့္ မီးရွဴးတိုင္သည္ သူမ၏လက္ျဖင့္ လင္းပြင့္ထိန္ေတာက္သြားေစရမည္။


သူမ၏ ဂီတနည္းျပ…။ ခဏေလးနားထားစမ္းပါ။ နည္းျပဆိုသည္မွာ နည္းစနစ္မ်ားကို သီအိုရီေတြျဖင့္ ဖြင့္ဆိုရွင္းျပသင္ၾကားေပးမည့္သူ။ သူမအဖို႔ နည္းျပမလိုအပ္။ နည္းျပေတြကို သူမ မယံုၾကည္။ ဂီတတစ္ခုကို နည္းစနစ္ေတြ၊ စည္းမ်ဥ္းေတြျဖင့္ ပံုစံခ်ယူဖို႔ သူမ လက္မခံ။ ႏွလံုးသားက ခံစားခ်က္သက္သက္ျဖင့္ သိစိတ္မဲ့ စိမ့္ယိုက်လာမႈကိုသာ ဂီတဟု သူမ ျပင္းျပင္းရွရွ ယံုၾကည္ထားခဲ့။

.......................................................................................................................................

(၂)


``သမီးက ဂီတကို ဖန္တီးခ်င္တာလား´´

အဖိုးအို၏အေမးကို ေခါင္းၿငိမ့္အေျဖေပးရင္း မ်က္ရည္တစ္စက လမ္းမေပၚသို႔ ေပါက္ကနဲ။ `ေမြးရာပါ ဆြ႕ံအ နားမၾကား´ ဆိုသည့္အားနည္းခ်က္က သူမကို အရာရာမွာ ေနာက္ေကာက္က်ေစခဲ့။ ခႏၶာကိုယ္တြင္းစီးဆင္းေနသည့္ ဂီတေသြးတို႕ကို ထိုအားနည္းခ်က္ကပင္ ေလးတန္႔ေႏွးကန္ေစခဲ့။ သူမ အားက်သည့္၊ သူမ ေလးစားသည့္ အဖိုးအို၏ေရွ႕တြင္ တေယာအိုေလးကိုပိုက္ရင္း ေခါင္းငိုက္စိုက္ျဖင့္သူမ ………။ အဖိုးအိုက သူ႔အႏုပညာအတြက္ ဂုဏ္ျပဳသြားၾကသည့္ အေၾကြေစ့ေလးမ်ားကို လမ္းေပၚမွလိုက္ေကာက္သိမ္းရင္း ….. ….


``ဂီတဆိုတာ….ပါးစပ္ကေျပာျပမွ…ေျပာႏိုင္မွ၊ နားကၾကားရမွ၊ မ်က္လံုးကျမင္ရမွ ဂီတမဟုတ္ဘူးသမီး… ႏွလံုးသားကျမင္ႏိုင္ေတြ႕ႏိုင္ရင္ပဲ ဂီတျဖစ္ေနပါၿပီ…တကယ္ေတာ့ ဂီတဆိုတာကို ႏွလံုးသားက ျမင္ၿပီဆိုရင္ပဲ ျပည့္စံုေနပါၿပီ….´´

လက္ဟန္ေျခဟန္ဘာသာစကားျဖစ္ေပမယ့္ သူမအဖို႔ေတာ့ ျပည့္စံုပါသည္။

`` သမီးရဲ႕ကိုယ္ထဲမွာ ဂီတေသြးေတြ ပူေႏြးဆူပြက္လာၿပီဆိုတာနဲ႔ …မ်က္လံုးေတြကို အသာေလး…….မွိတ္လိုက္ ….အဲဒီအခါ ဂီတကိုျမင္လာပါလိမ့္မယ္ သမီး ဂ်ဴႏို ´´

.....................................................................................................................................

(၃)



ဂီတသံတို႔ကား ဟုန္းဟုန္းေမာက္ၾကြ ။ ပင္လယ္လႈိင္းတံပိုးတို႔ ပြက္ပြက္ဆူၿမိဳက္ေနသည့္ပမာ။ ၀ုန္းကနဲ အျမင့္သို႔။ ထိုမွ…. ရုတ္ကနဲ ေအာက္ဆံုးသို႔။ ဤမွ….လူးကာလိမ့္ကာ၊ နိမ့္ခ်ည္ ျမင့္ခ်ည္။ နဂါးတစ္ေကာင္ ေဒါမာန္ျပင္းျပင္းျဖင့္ လူးလြန္႔လိမ့္ခါေနသည္သို႔။ ၿပီး …ကမ္း၏အေျခသို႔ ျဖန္းကနဲ ရိုက္ဘိသကဲ့သို႔။ စႏၵယားခလုတ္မ်ားေပၚေျပးလႊားေနေသာ လက္ေခ်ာင္းအစံုတို႔မွာကား ဘယ္မွညာ၊ ညာမွဘယ္ ေ၀့ကာ၀ိုက္ကာ၊ လိမ့္ကာလူးကာ။ နားဆင္သူပရိတ္သတ္အဖို႔ အသက္ရွဴရန္ကိုပင္ အေမ့ေမ့အေလ်ာ့ေလ်ာ့။ ႏွလံုးသားအစံုကို ညွစ္ေျခၿပီး အျမင့္တစ္ေနရာသို႔ ပင့္တင္ခံလိုက္ရသလို။ ထိုမွ …ဆတ္ကနဲ ျပန္လႊတ္ခ်ခံလိုက္ရသလို။ ေတးသြားတို႔ကား ျမင့္ရာမွ…ျမင့္ရာသို႔။ထိုမွ…..ထပ္၍..ထပ္၍…ျမင့္တက္….ၿပီး….ဟုတ္ကနဲ အနိမ့္ဆံုးသို႔အက်…. တိကနဲ သံစဥ္အားလံုးျပတ္ေတာက္။ ပရိတ္သတ္အားလံုး တစ္စံုတစ္ခုမွ ရုတ္တရက္လြတ္ေျမာက္သြားသလို …။

``ရႊီး…………..ေျဖာင္း………….ေျဖာင္း……ေျဖာင္း……….´´

``အက္ဖရို…..အက္ဖရို…..အက္ဖရိုဒိုက္တီ…..´´

ပြဲေတာ္ညမွာ သူမ၏အမည္ျဖင့္ ဟိန္းဟိန္းညိဳးညံလွ်က္။


``က်ေနာ္တို႔ပြဲေတာ္ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးၿပိဳင္ပြဲ၀င္ဂီတပညာရွင္ အက္ဖရိုဒိုက္တီပါ…သူ႕ရဲ႕ ထူးျခားအံ့မခန္းတဲ့ ဂီတပညာကို ပရိတ္သတ္မ်ား ျမင္ေတြ႕ခဲ့ၿပီမို႔ ယခုႏွစ္ရဲ႕ ပြဲေတာ္ည မီးရွဴးတိုင္ကို ….. …..အဲ ….ေနာက္ဆံုးယွဥ္ၿပိဳင္မယ့္ ဂီတပညာရွင္တစ္ေယာက္ ရိွေနပါေသးတယ္တဲ့ခင္ဗ်ာ….ပရိတ္သတ္မ်ား ရႈစားၾကပါ….´´

......................................................................................................................................

(၄)



တေယာအိုေလးတစ္လက္ကိုအေဖၚျပဳရင္း စင္ျမင့္ေပၚမွာ ေနရာယူထားသူမွာ……သူမ…ဂ်ဴႏို

ပြန္းရာပဲ့ရာအထပ္ထပ္တေယာအိုေလးကို ပုခံုးေပၚတအိအိလြဲတင္…..။ မ်က္လံုးအစံုကို အသာအယာ မွိတ္…..လိုက္…..ၿပီး……..ေနာက္….. ….. …… …..

``သမီးက ဂီတကို ဖန္တီးခ်င္တာလား´´

ဂီတပညာရွင္အဖိုးအို၏ သက္ရွိထင္ရွားရွိခဲ့ခ်ိန္က စကားသံတို႔ နားထဲတြင္တရစ္၀ဲ၀ဲ။ ဘ၀ေပးအားနည္းခ်က္ေၾကာင့္ အႏွိမ္ခံခဲ့ရသည္မ်ား……။ အဖိုးအိုႏွင့္ ယွဥ္တြဲေဖ်ာ္္ေျဖခဲ့ရသည့္ လမ္းေဘးဂီတပြဲမ်ား…..။ လမ္းေဘးဂီတပညာရွင္အဖိုးအို၏ ေနာက္ဆံုးအခ်ိန္မ်ား…..။ …… ….မ်ား ……….မ်ား………..။ အရာအားလံုးမွာ ဂီတ။ သူမႏွလံုးသားက တျဖည္းျဖည္းျမင္လာခဲ့ရၿပီ။ ဒါဟာဂီတ။

``မ်က္လံုးကျမင္ရမွ ဂီတမဟုတ္ဘူးသမီး…ႏွလံုးသားကျမင္ႏိုင္ေတြ႕ႏိုင္ရင္ပဲ ဂီတျဖစ္ေနပါၿပီ…´´

တေယာႀကိဳးေပၚတင္ထားေသာ ဘိုးတံက ညွင္းေျပာင္းႏြဲ႔ႏြဲ႔စတင္လႈပ္ရွားလာခဲ့ၿပီ။ ေဖါက္ထြက္လိုက္ဂ်ဴႏိုဘ၀ရဲ႕ၾကမ္းတမ္းတဲ့ အမွတ္ရစရာေတြအားလံုးကို ဂီတအျဖစ္ေဖါက္ထုတ္လိုက္။

ၾကမ္းတမ္းမႈ၊ ခြန္အား၊ ႏူးညံ့မႈ၊ အားငယ္ျခင္း….အားလံုးက တစ္လွည့္စီ၊ တစ္ကြက္စီ။ ဒါေတြဟာဂီတပဲဂ်ဴႏို။မရပ္လိုက္နဲ႔။ ေတးသြားတို႔က တစ္ဆင့္ၿပီးတစ္ဆင့္၊ တစ္ရစ္ၿပီးတစ္ရစ္ လြင့္ကာ၀ဲကာ၊ ေ၀့ကာ၀ိုက္ကာ။ အကြ်မ္းက်င္ဆံုးကေျခသည္တစ္ေယာက္က အႏူးညံ့ဆံုး၊ အခမ္းနားဆုံး၊ အေပါ့ပါးဆံုး ကကြက္မ်ားကိုေဖၚက်ဴးေနသလို။ ပန္းခ်ီဆရာတစ္ေယာက္ေရွ႕က ကင္းဗတ္စ္လိုမ်ိဳး။ အဲဒီကင္းဗတ္စ္ဟာဂီတ။ ပန္းခ်ီဆရာရဲ႕ လက္အစံုယိမ္းႏြဲ႕သည့္အတိုင္း။စုတ္ခ်က္ၾကမ္းၾကမ္း၊ ဖြဖြညင္သာ၊ အဖိအေဖါ့ အရစ္အပင့္ စုတ္ခ်က္ေတြအားလံုးအၿပီးမွာ…ဂႏၳ၀င္ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ အသက္၀င္လာသလိုမ်ိဳး။ မရပ္နဲ႔ဂ်ဴႏို။ လံုး၀မရပ္လိုက္နဲ႔။ ဂီတထဲမွာ လြတ္ေျမာက္မႈကိုရွာလိုက္စမ္း။ ပိုးတံုးလံုးတစ္ေကာင္ အျဖစ္ကေန လိပ္ျပာေလးတစ္ေကာင္ အျဖစ္ေပါ့။ ျဖတ္…..။ ေရေျမ။ ေတာေတာင္။ေခ်ာက္ကမ္းပါး။ အားလံုးကိုျဖတ္ေက်ာ္လိုက္စမ္းဂ်ဴႏို


ဂီတသံတို႔ကား မရပ္မနား သည္းသည္းညံညံ။ လိပ္ျပာတစ္ေကာင္အေတာင္ခတ္သည္သို႔။ အႏူးညံ့ဆံုး….သို႔ေသာ္ ခြန္အားအျပည့္ျဖင့္။ မရပ္မနား …..သို႔ေသာ္ …ေမာပန္းျခင္းမရွိ။ ေတြ႕ေနရပါၿပီ။ သူမရဲ႕ဂီတထဲမွာ ….သူမေတြ႕ေနရၿပီ။ ေရွ႕မွာလြတ္လပ္ကြင္းျပင္…..ထိုမွ ….အေႏြးေထြးဆံုးႀကိဳလင့္ေနမည့္ ေနမင္းဆီသို႔ ……။ သူမလြတ္ေျမာက္သြားခဲ့ပါၿပီ။ အားလံုးမွ…။အရာအားလံုးမွလြတ္ေျမာက္သြားခဲ့ပါၿပီ။ ေနာက္ဆံုး သူမ၏ဂီတမွပင္ လြတ္ေျမာက္သြားခဲ့ပါၿပီ။ သံစဥ္အားလံုးရပ္တန္႔ …. …. …. ….

ခမ္းမတစ္ခုလံုးလည္း သည္းသည္းမႈန္မႈန္တိ္တ္ဆိတ္။

……. ……….. ….. ……… ……… ……

ပရိတ္သတ္အားလံုးကို အသက္ရွဴရပ္မတတ္ ဂီတကေခၚေဆာင္သြားခဲ့ၿပီ။ တစ္စကၠန္႔…..ႏွစ္စကၠန္႔……သံုးစကၠန္႔ …..ေနာက္ …..စကၠန္႔ေပါင္းမ်ားစြာ…..ၾကာမွ အသက္ျပန္၀င္လာၾကသလိုမ်ိဳး ………

``ေဟး…… ရႊီ…….ေျဖာင္း…..ေျဖာင္း……ေျဖာင္း…….. ……. ……. …….´´

လက္ခုပ္သံတို႔မွာ ဘယ္ေတာ့မွမရပ္ေတာ့ဘူးဟု ထင္ရမေလာက္။

``ဂ်ဴႏို ….ဂ်ဴႏို ……ဂ်ဴႏို …….ဂ်ဴနို …….´´

သူမ၏အမည္မွာ မိုးထိေအာင္ ဟိန္းပြင့္လွ်ံေ၀ခဲ့ၿပီ။ ပြဲေတာ္ည။ မီးရွဴးတိုင္ ထြန္းညွိရမည့္ည။ သူမ၏ည။ ဂ်ဴႏို၏ည။ ယခုႏွစ္အတြက္ မီးရွဴးတိုင္ကို သူမ၏လက္ျဖင့္ လင္းခ်င္းလက္ျဖာေစရေတာ့မည္….။




ကိုၾကည္ႏိုင္

……………………………………………………………………

မွတ္ခ်က္(၁)

ညီမေလး ျမေလးသွ်င္တင္ထားခဲ့တဲ့ Movie ေလးတစ္ခုကိုၾကည့္ၿပီး ေရးတတ္သေလာက္ေလး ျပန္ေရးၾကည့္ပါတယ္။အဲဒီအတြက္လည္း သွ်င့္ကို တကယ္ေက်းဇူးတင္ရပါတယ္။

မွတ္ခ်က္(၂)

လြန္ခဲ့တဲ့ ၁၁ ႏွစ္၊ ၁၉၉၉ ခုႏွစ္က ပထမဆံုးဖတ္ဖူးခဲ့ၿပီး အခုထိအႀကိမ္ႀကိမ္ျပန္ဖတ္ေနျဖစ္ေသာ

ဆရာတာရာမင္းေ၀၏ ``အေရွ႕ၿမိဳ႕ရိုးမွ မိုးစက္မ်ား´´၀တၱဳရွည္အရိပ္ကိုခိုၿပီး ဒီ၀တၳဳကိုေရးပါတယ္။

မတန္မရာမို႔ ေရာက္ရာဘံုဘ၀မွ ခြင့္လႊတ္ေပးေစလိုပါေၾကာင္း…..ဆရာ တာရာမင္းေ၀ခင္ဗ်ာ….

မွတ္ခ်က္(၃)

အသံုးျပဳထားေသာ အမည္မ်ားမွာ ဂရိနတ္သမိုင္းလာ အမည္မ်ားျဖစ္ပါတယ္။

ဂ်ဴႏိုို

ဂရိနတ္သမိုင္းတြင္အေက်ာ္ၾကားဆံုး နတ္တို႔၏ထိပ္ေခါင္ `ဇု´နတ္မင္း၏ ႏွမေတာ္ျဖစ္သည္။

ေရာမတို႔က`ဟီရာ´ ဟုအမည္သမႈတ္ေသာ။ ႏူးညံ့ျခင္း၊ ေက်ာ္ၾကားျခင္း ႏွင့္ ဂီတ၏ အမွတ္အသားျဖစ္ေသာ နတ္ဖုရားမ။

အက္ဖရိုဒိုက္တီ

`ဇု´နတ္မင္း၏ အခ်စ္ဆံုးသမီး ျဖစ္သည္။ ပင္လယ္လႈိင္းတံပိုးမွ ေမြးဖြားသည္ဟု ဂရိတို႔ယံုၾကည္ၾကသည္။ မိန္းမတို႔ ၏ အလွအပကို ကိုယ္စားျပဳေသာ နတ္ဖုရားမ။ ေသာၾကာၿဂိဳလ္ကိုအပိုင္စားရၿပီး `ဗီးနပ္စ္´ ဟုလူသိမ်ားသည့္ နတ္ဖုရားမျဖစ္သည္။

0 comments:

Post a Comment

Comment ေလးတစ္ေၾကာင္း ဆိုေပမယ့္လို႔ က်ေနာ့္အတြက္ကေတာ့

ဗီတာမင္တစ္သန္းပါ။ ေက်းဇူးျပဳၿပီး အခု Post နဲ႔ပတ္သက္လို႔

စာဖတ္သူရဲ႕ ေ၀ဖန္စကားေလးေျပာခဲ့ပါဦးခင္ဗ်ာ ...။